FICTION

[Fiction Naruto] Again Of Love I

posted on 15 Jul 2006 14:11 by hikarukenchi  in FICTION

โอ๊สสสสสส!!!!!!!!!

วันนี้มีฟิคที่เราแต่งมาให้อ่านกัน

เป็นฟิคนารูโตะ แต่...มันไม่ Y นะพี่น้อง

หรือไม่แน่อาจจะ Y หุหุ คือคู่หลักมันไม่ Y แต่ใครอยากอ่าน Y เราจะเพิ่มคู่ให้

เรื่องนี้มีตัวละครเพิ่มมา 2 ตัว(เราคิดเองแหละ)

ก็ไม่ค่อยมีอะไรจะบอกมากมาย เอาไว้อ่านเองดีกว่าเนอะ

ขอให้สนุกกับฟิคเรื่องนี้นะ มีข้อติชมอะไรเม้นไว้นะ

** เรื่องนี้เป็นเพียง Fiction เท่านั้น ไม่เกี่ยวกับเรื่องจริงๆแม้แต่นิดเดียว ยืมมาเพียงเฉพาะตัวละครเท่านั้น

**************************************

เรื่อง Again Of love

Chapter 1 : พี่น้องที่แตกต่าง

Pair : Hikaru x

By : Hikarukenchi

...อดีต...

...ที่แสนเจ็บปวด...

...บาดแผลทางใจที่ไร้ทางเยียวยา...

ความเจ็บปวด...

...ความทรมาณ...

...ความขมขื่น...

...กล้ำกลืนความเจ็บปวดเหล่านั้นไว้...

เพื่อจะได้มีชีวิตอยู่ต่อไป...

...แม้จะทรมาณสักเท่าใด...

...แม้จะเหนื่อยล้าสักเพียงไหน...

...ก็ยังอยากจะอยู่ต่อไป...

...แม้ว่าจะทรมาณก็ตามที...

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

เหนื่อยชะมัด ข้อสอบยากเป็นบ้าเลย

เสียงโอดครวญของเด็กสาวคนหนึ่งดังขึ้น เด็กสาวผมดำที่มีไฮไลน์สีน้ำตาลคนหนึ่งกำลังจะเดินกลับบ้าน หลังจากที่เธอได้ไปสอบวันสุดท้ายที่รร.ที่เธอเรียนอยู่ เธอ มาคิมูระ ฮิคารุ ทายาทของตระกูลใหญ่ตระกูลหนึ่งในโคโนฮะ เธอ ผู้มีชีวิตนินจาที่แตกต่างจากคนอื่น เธอ นินจาสาวที่เก่งกาจ แต่กลับหันหลังให้กับความเก่งกาจนั้น หันหลัง...ไปสู่การเป็นนักเรียนนักศึกษาธรรมดา ที่ไม่แตกต่างจากคนทั่วไป เธอ เป็นนักเรียนม.ต้นปี 3 แม้ว่าจะแค่นักเรียนธรรมดา แต่เพราะสมองอันชาญฉลาดทำให้เธอมีผลการเรียนที่ดีมาก ไม่ต่างจากการเป็นนินจาฝีมือดีที่เธอหันหลังให้กับมัน

ฮิคารุ ทำไมถึงกลับช้านัก โรงเรียนเลิกตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอ

เสียงของเด็กหนุ่มคนหนึ่งดังขึ้น ก่อนที่ฮิคารุจะเดินเข้าไปในบ้าน เด็กสาวหันมามองตามเสียง พอเห็นหน้าคนถาม เธอก็เบือนหน้ากลับมาแล้วเดินเข้าบ้าน โดยตอบคนถามอย่างเนือยๆ

พี่เองเหรอ

ก็ฉันเองน่ะสิ ไปไหนมา เด็กหนุ่มถามน้องสาวอย่างเดือดๆ

ก็ฉันจะไปไหนมันก็เรื่องของฉัน แล้วพี่ยุ่งอะไรด้วยล่ะ หา!น้องสาวหัวดื้อหันมาตอบกลับ พี่ชาย อย่างเดือดๆไม่แพ้กัน

ทำไมจะยุ่งไม่ได้!!!

ก็ทำไมถึงต้องยุ่งล่ะ!!!

.........

.........

เฮ้อออ เธอนี่นะ จริงๆเล้ยย ในที่สุด พี่ชายก็ต้องยอมแพ้น้องสาวจนได้

เป็นน้องสาวที่ดื้อด้านจริงๆ พับผ่าสิ...

จะไปไหนก็เรื่องของเธอก็แล้วกัน

หึ...

เอาเหอะ หิวแล้วใช่มั้ย ข้าวเย็นพี่ทำเสร็จแล้วไปกินซะไป

ขอรับพี่ชิอากิ สุดหล่อ^^

เฮ้ออ ยัยน้องหัวดื้อเอ๊ย แต่ก็เอาเหอะ ร่าเริงได้ขนาดนี้ก็ดีแล้ว

แม้ว่ามันจะฝืนเอามากๆก็เถอะนะ...

ชิอากิ พึมพำกับตัวเองเบาๆ แม้ว่าเขาจะทะเลาะกับน้องสาวเพียงคนเดียวของเขาบ่อยๆ แต่เขาเองก็ดีใจที่น้องสาวของเขาร่าเริงได้ขนาดนี้ ไม่ใช่คนไร้ความรู้สึกแบบเมื่อในอดีต ชิอากิเองก็เป็นนินจาเช่นเดียวกัน เขาเป็นนินจาฝีมือดีไม่แพ้น้อง ฝีมือของเขาอาจจะดีกว่าน้องของเขาด้วยซ้ำ ทั้งคู่เป็นพี่น้องที่มีความแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด

......

...........

.................

......................

...พี่ชายที่แตกต่างจากน้องสาวทั้งสีผม สีตา และนิสัย...

...พี่ชายที่มีผมสีน้ำตาล กับ น้องที่มีผมสีดำ...

...พี่ชายที่มีตาสีทอง กับน้องที่มีตาสีน้ำตาล...

...พี่ชายที่ร่าเริงอยู่ตลอดเวลากับน้องสาวที่เงียบขรึมเป็นส่วนมาก...

...พี่ชายที่มีเพื่อนฝูงมากมายกัยน้องสาวที่มีเพื่อนสนิทเพียงไม่กี่คน...

...แม้จะเป็นความแตกต่าง...

...แต่ก็ผสานกันอย่างลงตัว...

...มีเพียงสิ่งเดียวที่เหมือนกันของทั้งสองคนเท่านั้น

...คือการที่ พ่อกับแม่ ได้ตายจากไปเมื่อทั้งคู่ยังเยาว์วัย

......................

.................

...........

......

...นี่ มันก็ 7 ปีเข้าไปแล้วสินะ ที่ท่านพ่อกับท่าแม่จากไป ไอ้เจ้านินจาที่มาฆ่าท่านพ่อกับท่านแม่มันคือใครกันน้า 7 ปีที่สืบมาก็แทบจะไม่ได้อะไรเลยด้วย แย่ชะมัดเลย เฮ้ออ...

นินจาหนุ่มถอนหายใจเบาๆ เขาเงยหน้าจากหนังสือเล่มหนาที่กำลังอ่านอยู่ แล้วหันหน้าไปมองน้องสาวที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่อีกมุมหนึ่งของห้อง

...ฮิคารุ บาดแผลในใจของเธอน่ะ จะมีใครมารักษาให้เธอมั้ยนะ เพราะเธอเรื่องร้ายๆมามากกว่าพี่มาตลอด ใครกันน้าที่จะมารักษาให้เธอ ใครกันนะที่จะมาเปิดหัวใจที่ปิดตายของเธอได้นะ จะมีมั้ยนะใครคนนั้น...

นี่! พี่! จะจ้องฉันอีกนานมั้ย คิดอะไรอยู่น่ะ หา!

อ๊ะ อ๋อ เปล่าๆ ไม่มีอะไรๆ ชิอากิโบกมือปฏิเสธอย่างเขินๆ ก็จะให้ตอบได้ไงล่ะ ว่ากำลังคิดหาคู่ให้น้องอยู่เนี่ย ขืนบอกไปคงได้โดนต่อยปากแน่ๆ

แน่ใจนะ แต่..ก็เอาเหอะ ไปนอนล่ะนะพี่ ราตรีสวัสดิ์นะ

อือ ฝันดีเน้อ น้องรัก

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

จ้าๆ รู้แล้วๆ เคาะอยู่ได้ ใครเนี่ย! ฮิคารุเดินมาเปิดประตูห้องนอนของเธออย่างฉุนๆ ใครฟะมันบังอาจมาเคาะประตูห้องตรูแต่เช้าเนี่ย วันนี้มันวันหยุดนะเฟ้ย ใครฟะเนี่ย

แอ๊ด

พี่จะออกไปข้างนอก เฝ้าบ...

อะโธ่เอ๊ย ก็แค่สาวสวยในชุดกิโมโนสีฟ้าเท่านั้นเอง จะมาเคาะทำไมเนี่ย อ่า เอ๊ะ เดี๋ยวสิ เดี๋ยว สาวสวยในชุดกิโมโนงั้นเหรอ คงจะไม่ใช่...

เฮ้ย OoO นั่นพี่เองเรอะ ไม่ใช่ซะเมื่อไหร่ล่ะ เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ทำไมแต่งตัวอย่างนี้

เออน่า มีเหตุจำเป็นต้องแต่งน่ะ ชิอากิบอกปัดๆอย่างเสียไม่ได้

...ว่าแล้วเชียว -*- ไอ้น้องบ้านี่ต้องถาม ใช่ว่าเขาอยากแต่งซะเมื่อไหร่ล่ะ ถึงแต่ว่าเขาจะได้ฉายา "หนุ่มหน้าสวย" มาก็เถอะนะ ใบหน้าหวานราวกับผู้หญิงทำหน้าเซ็งๆ ก็เขาเป็นผู้ชายนี่หว่า ให้มาแต่งเป็นผู้หญิงมันก็ต้องลำบากใจเป็นธรรมดา

แล้วมีอะไรอ่ะคะ มาเคาะประตูแต่เช้าเนี่ย

ก็จะมาบอกว่าพี่จะออกไปข้างนอก เฝ้าบ้านดีๆล่ะ

คร้าบๆ คุณพี่ชาย ไปดีมาดีล่ะเน้อ

รู้แล้วล่ะน่า - -

ฮิคารุมองตามพี่ชายไปอย่างขำๆ ถึงแม้จะรู้ว่าพี่เป็นผู้ชายที่แต่งเป็นผู้หญิงก็เถอะนะ แต่ถ้าเป็นคนอื่นที่ไม่รู้จักล่ะก็ คงคิดว่าพี่เป็นผู้หญิงที่สวยมากๆแน่ๆ ก็หน้าพี่ออกจะหวานขนาดนั้นนี่นะ ใช่หวานมากๆเลยแหละ

To Be Con....

**************************************

ถ้าชอบกันเราจะเอามาลงตอนต่อไปให้

edit @ 2006/07/15 14:14:35