My Intro By Hikarukenchi
posted on 15 Jan 2007 17:23 by hikarukenchi in FICTIONIntro
By Hikarukenchi
------------------------------------------
ก็แค่คืนหนึ่งที่แสนมืดมน...เท่านั้น
------------------------------------------
"นายรักเขาใช่ไหม?..."
...รักเขามากใช่มั้ย...
"ถ้ารักก็ไปเถอะ...ไปซะ"
...ไปเสียเถอะ ในเมื่อนายไม่รักฉัน...
"ทิ้งฉันเสียตอนนี้...แล้วไปหาเขาซะ"
...ถ้ารักเขานัก ก็ไปหาเขาซะ...
"ไปเถอะ...ถ้านายรักเขา"
...ถ้ารักเขานักก็ไปเถอะ...
ริมฝีปากบางเอ่ยถ้อยคำลาด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม... หากมองจากที่ไกลๆมันอาจดูเหมือนการสารภาพรักของคนๆหนึ่งต่อคนอีกคนหนึ่ง...
หากแต่แท้จริงแล้วกลับตรงกันข้าม...
ร่างสูงตรงหน้ามองหน้าคนกล่าวคำลาด้วยรอยยิ้มด้วยสายตาที่ว่างเปล่าก่อนจะหันหลังเดินจากไปโดยไม่พูดอะไร...
เมื่อร่างสูงเดินหายลับไปจากสายตาร่างบางเจ้าของรอยยิ้มเมื่อครู่นั้นกลับทรุดลงนั่งอย่างหมดแรง...
หมดแรง... ทั้งร่างกายและหัวใจ...
หลังบางพิงเข้ากับกำแพงข้างๆ ใบหน้าหวานซบลงกับเข่าปกปิดน้ำตาใสๆไม่ให้ใครเห็น ร้องไห้อย่างหนักให้คนใจร้ายที่เดินจากไป
ไหล่บางสะท้านขึ้นลงตามแรงสะอื้น... น้ำตาใสๆยังคงไหลอย่างต่อเนื่อง...
ทั้งๆที่เมื่อคืนก็ร้องไปแล้วเป็นชั่วโมงจนไม่คิดว่าจะเหลือน้ำตาให้ไหลออกมาอีกแล้ว...
แต่มันก็ยังเหลือ... แอบอดคิดไม่ได้ว่าน้ำตาที่ไหลออกมาส่วนหนึ่งมันไหลออกมาจากใจที่เจ็บช้ำ...
ตลอดเวลาที่ผ่านมาไม่เคยคิดว่าวันๆนี้จะมาถึง...วันที่ต้องเสียคนที่รักไป... ไม่เคยคิดว่าการปล่อยคนที่รักไปจะเจ็บถึงเพียงนี้...
ไม่เคยเลยจริงๆ...จนกระทั่งคืนนี้...คืนที่ต้องเสียหัวใจไปพร้อมๆกับคนที่รัก...
ก็ได้แต่พร่ำบอกตัวเองว่ามันจบแล้ว...จบแล้วจริงๆกับความรักที่มาพร้อมกับน้ำตา...
แต่หัวใจกลับไปอาจยอมรับการตัดสินใจของตัวเองในครั้งนี้ได้ง่ายๆ... หรือจะให้ถูกก็คือ ไม่อยากจะยอมรับเสียมากกว่า...
ทั้งๆที่คิดเอาไว้ล่วงหน้าแล้วแท้ๆ...ว่าการปล่อยให้คนที่รักจากไปมันเจ็บปวด...ก็ยังอดไม่ได้ที่จะเจ็บ...
ทั้งๆที่คิดเอาไว้ล่วงหน้าแล้วแท้ๆ...ว่าจะไม่ร้องไห้กับการตัดสินใจของตัวเองในครั้งนี้...ก็ยังอดไม่ได้ที่จะร้องไห้ออกมา...
ไม่อาจหยุดสิ่งใดได้...ทั้งน้ำตาที่ไหลรินและหัวใจที่ปวดร้าว...
ค่ำคืนนี้ไร้จันทราและดวงดาราที่เจิดจรัส... จะมีก็เพียงแต่สายลมเย็นๆเท่านั้นที่พัดผ่านร่างบางอย่างแผ่วเบา...
ราวกับกระซิบปลอบโยนหัวใจที่ปวดร้าวอย่างไม่รู้เบื่อ... คงมีเพียงสายลมที่เห็นใจ...
---------------------------------------------------------------------
To Be Continued
อันยองฮาเซโย~~~~~~
วันนี้ว่างๆ เลยได้นั่งแต่งอินโทรฟิคเรื่องใหม่
จริงๆแล้วเรื่องเก่าอิฟิล์มยังแต่งมิจบ
ก็ได้พลอตใหม่มาอีกแล้ว
เหอๆ มีความสุขจังได้แต่งฟิค
ไม่มีอะไรจะอัพล่ะ
ต้องไปนั่งทำซ่อมคณิตเสริมต่อ
TT_TT ชีวิตแสนเศร้าของเด็กตกเลขเสริม
อ่อ ติชมอินโทรของอิฟิล์มด้วยนะ
** Post Script **
** รัก 60/2 ทุกคนนะแก
** แม้เราจะไม่ได้รักกันมากแบบห้อง 1 แต่เราก็ผูกพันกัน
** รักพี่เอิ้น ริจัง เจ๊ซิน มิตจี้ เบ๊บ ยุ้ย และทุกๆคนที่บอร์ดเอกคอดด้วยนะ
** คอสเพลย์เยอร์ทุกท่านด้วยนะคะ
** อาจจะไม่ได้แสดงออกมากมายว่า "รัก"
** แต่ก็ขอให้รู้เอาไว้ว่า...ไม่ว่ายังไงก็ยัง "รัก" อยู่เสมอ
** และ "รัก" เธอเพียงคนเดียว
** One - TVXQ
